Sektörde yeni olanların ya da işi sadece dışarıdan izleyenlerin düştüğü en büyük yanılgı, kenar bandını sadece görsel bir tamamlayıcı sanmaktır. Oysa kenar bandı, panelin "çıplak" kalan ve dış dünyaya en savunmasız olan kısmını mühürleyen teknik bir kalkandır. Bu noktada en çok sorulan sorulardan biri, sunta (suntalam) ve MDF (MDF-lam) için kullanılan bantların aynı olup olmadığıdır. Teknik olarak kullanılan bant aynı olsa da, bu iki malzemenin iç yapısı taban tabana zıttır ve bu fark, bantlama makinesinin ayarlarından tutkalın sarfiyatına kadar her şeyi değiştirir.
YÜZEY DOKUSU VE TUTKAL EMİŞ GÜCÜ
Sunta, doğası gereği daha iri parçacıklı ve gözenekli bir yapıya sahiptir. MDF ise adeta sıkıştırılmış bir toz tabakası gibi yoğun ve pürüzsüzdür. Bu yapısal fark, uygulama anında tutkalın davranışını belirler. Suntanın o iri gözenekli kenarı, sürülen tutkalın bir kısmını içeriye hapseder. Eğer tutkal miktarını suntaya göre ayarlamazsanız, kenar bandı levhayı "ısıramaz" ve kısa süre sonra atma yapar. MDF’de ise durum tam tersidir; yüzey çok yoğun olduğu için tutkal yüzeyde kalır. MDF bantlamada fazla tutkal kullanmak, bant ile levha arasında o istenmeyen kalın derz çizgisinin oluşmasına neden olur. Dolayısıyla malzeme değiştikçe, makinenin tutkal sürme ünitesindeki hassas ayarı mutlaka revize edilmelidir.
FREZELEME VE YÜZEY PÜRÜZSÜZLÜĞÜ
Bantlama sonrası yapılan alt-üst frezeleme işlemi, malzemenin karakterini en net göreceğiniz yerdir. Sunta kenarını bantlarken, içindeki iri sunta parçaları yüzünden freze sonrası mikro seviyede boşluklar kalabilir. Bu boşluklar, özellikle ince (0.40 mm) bantlarda dışarıdan bakıldığında "portakallanma" dediğimiz pürüzlü bir görüntüye yol açar. MDF ise çok daha homojen bir malzeme olduğu için freze bıçağı jilet gibi geçer ve kenar bandı yüzeye adeta bir lake boya gibi pürüzsüzce oturur. Eğer yüksek kalite (High-Gloss) bir iş yapıyorsanız, MDF üzerindeki bant her zaman daha estetik ve bütünsel duracaktır.
KENAR BANDINDA BEYAZLAŞMA VE HASSASİYET
Malzeme farkının uygulamadaki bir diğer etkisi de darbe direncidir. Sunta kenarı daha yumuşak ve esnek olduğu için bantlama sırasında baskı merdanelerinin gücü levhayı ezebilir. MDF’de ise direnç daha yüksektir. Ancak MDF'nin kenarındaki o keskinlik, özellikle sert PVC bantların köşelerinde "beyazlaşma" (stress whitening) riskini artırır. Freze bıçaklarının açısı ve kazıma (scraper) ünitesinin baskısı, levhanın MDF veya sunta olmasına göre milimetrik olarak değiştirilmelidir. Suntada daha kaba bir kazıma kurtarabilirken, MDF’de yapılan en ufak bir ayar hatası bandın kenarında ince, beyaz ve çirkin bir hat bırakır.
NEM VE SIZDIRMAZLIK PERFORMANSI
Asıl fark, mobilya atölyeden çıkıp müşterinin evine girdiğinde başlar. MDF suyla buluştuğunda suntadan daha hızlı ve daha fazla şişer; bir kez şiştiğinde de asla eski formuna dönmez. Bu yüzden MDF kapaklarda kenar bandı sadece bir bitiş değil, levhayı mühürleyen bir su yalıtım katmanıdır. Suntada kenar bandı daha çok mukavemet için tercih edilirken, MDF’de sızdırmazlık (özellikle mutfak ve banyoda) hayati önem taşır. Özetle, bant aynı bant olsa da, MDF’de işçilik ve tutkal kalitesindeki hata payı çok daha düşüktür.
